Ergens tussen de eerste en de tweede noot valt de ruimte stil. Gesprekken verstommen, het klinken van glazen vervaagt en het publiek spitst de oren. Heel even houdt iedereen de adem in, vlak voordat de muziek het overneemt.
9 oktober - Druss Lecomte with Odimba Ghenda, Thomas Petit & Jo Maartense - Hommage aan Erroll Garner
10 oktober - Muriel Maria & Druss Lecomte - Hommage aan Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan, Mahalia Jackson, Etta James
16 oktober - Duo Wakas Flashblaster - Jazz & Latino
17 oktober - Valentin Wilbaux - Piano Solo
23 oktober - Black Mary & Druss Lecomte - Hommage aan Vaya Con Dios, Amy Winehouse, Aretha Franklin, Marianne, Brel, Patricia Kaas, Edith Piaf
24 oktober - Michel Pare & Druss Lecomte - Hommage aan Chet Baker
30 oktober - Mayki Ferro & Druss Lecomte - Geïmproviseerde jazz, blues & boogie, latino, klassieke muziek en filmmuziek
31 oktober - Bruce Ellison & Druss Lecomte - Hommage aan Fats Waller & Louis Armstrong
In Brussel voelt de jazzbar nog altijd even levendig als vroeger. De sfeer is zo tijdloos dat je er moeiteloos in opgaat, alsof je weer in de jaren 30 bent. In Bar Magritte van Hotel Amigo is er wat meer ruimte – en beduidend minder rook – dan in de eerste jazzclubs van de stad, maar de sfeer is dezelfde gebleven: een bruisende creatieve energie, een mix van nachtbrakers, jazzliefhebbers en nieuwsgierige voorbijgangers, allemaal aangetrokken door de intieme akoestiek en klassieke cocktails.
Voor vaste pianist Druss Lecomte is de band met de baanbrekende Jazz Age van de stad onmiskenbaar. "Wanneer ik hier zit en deze muziek speel, zou ik bijna geloven dat ik de reïncarnatie ben van een van die oude jazz- en boogiemuzikanten," vertelt hij. "Telkens wanneer ik optreed, voel ik me verbonden met die erfenis." De Belgische artiest is sinds het begin een vaste waarde van de Mix & Melody-avonden en neemt voor bijna elk optreden plaats achter de vleugelpiano.
Toen jazz in 1926 de Atlantische Oceaan overstak en Brussel bereikte, vond de muziek haar weg naar intieme zalen waar muzikanten en publiek dezelfde ruimte deelden, dicht genoeg bij elkaar om elke noot te voelen. België heeft dan ook een bijzondere band met het genre: het was de Belg Adolphe Sax die de saxofoon uitvond en jazz zo zijn meest herkenbare stem gaf. En datzelfde jaar maakte een heel andere Brusselse pionier van zich spreken: kunstschilder René Magritte, met zijn vreemde, surrealistische droomwerelden.
Vandaag brengt Bar Magritte beide erfenissen samen. Druss omschrijft het interieur als "fantasierijk, elegant en speels," en de intimiteit van de ruimte bepaalt mee hoe hij speelt. "In een plek als Bar Magritte telt elke nuance," legt hij uit. "Ik speel graag dicht bij het publiek. Zo ontstaat er een directe connectie die de muziek persoonlijker en intenser maakt." De ervaring bevindt zich volgens hem "ergens tussen een intieme jazzclub en een liveconcert."
Ook het publiek maakt deel uit van die bijzondere sfeer. "Mensen komen binnen met verschillende verwachtingen, maar gaandeweg weet de muziek hun aandacht te grijpen," merkt hij op. Voor Druss is dat precies de kracht van jazz: in een internationale stad als Brussel kan muziek mensen echt samenbrengen. "Muziek spreekt een universele taal. Er zijn geen grenzen, geen vlaggen en geen barrières."
Sinds zijn eerste concert op zeventienjarige leeftijd in het beroemde Brusselse Os à Moëlle is er nauwelijks een dag voorbijgegaan waarop Druss niet achter de piano zat. "De piano is mijn levenslange metgezel en een eindeloze bron van ontdekking," vertelt hij eenvoudigweg. "Ik zeg nooit dat ik 'moet' gaan spelen. Elk optreden blijft voor mij een plezier."
Zijn voorkeur gaat vooral uit naar swing, blues en boogie. Melodieën die je kunt neuriën en ritmes die je echt kunt voelen. "Soms kan muziek te intellectueel worden, bijna losgezongen van het publiek," geeft hij toe. "Ik heb altijd geloofd dat muziek met hart en ziel moet worden gespeeld, niet als demonstratie van technische vaardigheid. Wanneer we optreden, geven we het publiek iets cadeau."
En nergens komt die gulheid zo sterk tot uiting als in improvisatie. "Ik vergelijk het vaak met schilderen: het doek bestaat al, maar door te improviseren kunnen we telkens nieuwe kleuren en schakeringen toevoegen," zegt hij met een glimlach. "We nemen risico's, volgen onze inspiratie en creëren ter plekke iets unieks."
Zoals je mag verwachten, brengt ook het menu op speelse en gepast surrealistische wijze hulde aan Magritte. Cocktails worden geserveerd in speciaal ontworpen glazen die verwijzen naar de bekendste motieven van de kunstenaar, van de bolhoed tot de pijp. Een van de blikvangers is Good Faith, waarin met amandel geïnfuseerde bourbon wordt gecombineerd met droge Tio Pepe-sherry en een subtiel rokerige toets van mezcal: warm, rijk en gemaakt om langzaam van te nippen. Lyricism, een bijzonder toepasselijke naam in deze setting, combineert Calvados met perensiroop en perencider tot een elegante, fruitige cocktail waarvan je heerlijk geniet tussen twee nummers door. Druss zelf blijft trouw aan bourbon-cola – daar is geen surrealistische herinterpretatie voor nodig.
De kleine gerechten halen ondertussen hun inspiratie uit zowel Brussel als Italië: miniwafels met zalm en avocado, cannolo met tonijntartaar, goudgele frietjes en minigarnaalkroketten. En daarna misschien iets zoets: een affogato of een rijkelijke Dame Blanche-wafel.
Elke vrijdag- en zaterdagavond verandert Bar Magritte in Mix & Melody, met dit najaar een programma dat hulde brengt aan enkele grootheden uit de Jazz Age. Neem plaats met een drankje terwijl de eerste noten van de avond weerklinken. Wat daarna gebeurt, ligt zelden vast – en kun je het best gewoon aan de sfeer van het moment overlaten.
Found in the heart of Brussels, Hotel Amigo seamlessly blends art, culture, heritage and creativity.
Found in the heart of Brussels, Hotel Amigo seamlessly blends art, culture, heritage and creativity.
Found in the heart of Brussels, Hotel Amigo seamlessly blends art, culture, heritage and creativity.
